تـربـتـش عـطـر کـربلا دارد            غـربـتـش روضۀ رضا دارد

گنبدش آسمان؛ طلایش، نور            روزهـــا گــنــبــد طــلا دارد

هرچه در چَنته دارد این دنیا            از کـرامـات مـجــتــبـی دارد

"ای کریمی که در خزانۀ غیب"            مـور هم چـشـم بر شـما دارد

تا که دست شماست بر سرِ ما            همه عـالـم نـظـر به مـا دارد

زَهرۀ زهر ریخت پیـش لبت            لـعـل تـو حـکـم کـیـمـیا دارد

آنچه از دل به لـب برآوردی            رنگِ سـیـلیِ کـوچه را دارد

متهـم، زهـر نیست! می‌دانی،            لخـتـه‌هـا از چه ماجـرا دارد